Ulduz futbolunun sonu: Fərd klubdan böyük ola bilərmi?

"Qalaktikos" - ulduzlar məkanı: Zidanlar, Bekhemlər, Kakalar, Kriştianular. "Real Madrid" XXI əsrdə futbolun ən yüksək cazibə mərkəzi idi. Hər oyunçu orada olmaq istəyirdi. Bu modelin arxasında isə Florentino Peresin açıq vizyonu dayanırdı.

Peres inşaat sektorunda fəaliyyət göstərən bir iş adamıdır. Klubun strukturunu mühəndis dəqiqliyi ilə çox diqqətlə işləyirdi.

Amma maraqlıdır ki, bu qədər ulduz olmasına baxmayaraq, klub illər keçdikcə öz əfsanələrini çox sərt və "emosiyasız" şəkildə yola saldı: Kasilyas, Ronaldu, Ramos... Burada məsələ təkcə qərarlar yox, klub fəlsəfəsinin dəyişməz bir prinsipidir: fərd klubdan böyük ola bilməz.

Bu gün isə gördüyümüz "Real Madrid" əvvəlki "Qalaktikos" romantikasından daha fərqli bir struktur üzərində qurulub. Burada sual dəyişir: problem kimdədir - oyunçularda, yoxsa sistemdə?

Bir neçə il əvvəl PSJ Messi, Neymar və Mbappe kimi fərdi olaraq elit səviyyəli oyunçuları bir araya gətirdi. Amma bu model futbol iqtisadiyyatı və komanda mexanikası baxımından uzun müddətdə sabitlik yarada bilmədi. Çünki yüksək fərdi güc həmişə yüksək kollektiv sinerji demək deyil.

PSJ-də Mbappenin mövcudluğu statistik olaraq dominant idi, amma komanda strukturu baxımından sistemin mərkəzini bir oyunçuya bağlayan model balanssızlıq yaradırdı. Futbolda bu, "lokal maksimum - qlobal maksimum" problemi kimi oxuna bilər: bir oyunçunun performansı artır, amma komandanın ümumi optimallığı həmişə eyni istiqamətdə getmir.

Mbappe sistemi özü üçün maksimumlaşdıran oyunçudur: qol, təsir, statistik dominasiya. Lakin bu tip profillər bəzən komanda içində rol bölgüsünü sərtləşdirir və top paylaşımını asimmetrik hala gətirir.

Luis Enrike isə bu baxımdan "şəxsə uyğun sistem" yox, "sistemə uyğun şəxs" modelini tətbiq edən məşqçilərdəndir. Onun yanaşmasında status sabit deyil, rol dinamikdir. Yüksək maaş və yüksək ad avtomatik olaraq toxunulmazlıq yaratmır. Bu, komanda daxilində tarazlığı qorumağa yönəlmiş sərt bir struktur məntiqidir.

Nəticə də buradan çıxır: PSJ tək-tək ulduzların yığımı ilə yox, rol balansı və sistem uyğunluğu ilə daha stabil nəticələr əldə etməyə başladı.

Eyni oyunçu - Mbappe isə bu gün "Real Madrid"də Vinisius kimi başqa bir yüksək fərdi dominant profillə eyni məkanda yaşayır. Bu isə klassik bir gərginlik yaradır: fərdi optimallaşdırma ilə kollektiv optimallaşdırma eyni anda maksimuma gedə bilmir.

Bütün bunlar bir şeyi göstərir: müasir futbolda əsas dəyişən ulduzların sayı deyil, onların sistem içində necə paylandığıdır. Yaxşı qurulmuş sistem, çox ulduzdan daha təhlükəlidir - həm rəqib üçün, həm də yanlış balans qurulsa, özü üçün.

Xəbər maraqlı gəlib? Sosial şəbəkələrdə paylaşın